
Ik zit elke nacht gevangen,
in de draden van een web.
Waar ik stil moet blijven hangen,
tot ik nooit meer heimwee heb.
Maar ik zie nog steeds de vormen,
van jullie.. hier om mij heen.
Ik lig elke nacht geketend aan een ketting van gemis,
en ik mag me niet bewegen,
tot de pijn geslonken is.
In de kamer liggen scherven,
van ons leven op de grond.
En ik proef nog steeds de tranen in mijn mond..!!
Jullie achtervolgen me waar ik ook ga!
Waar ik ook ben,
waar ik ook sta.
Jullie zijn de schaduwen achter mij!
Iedere seconde van de dag,
hoor ik jullie stemmen,
en zie ik jullie lach.
Het laat m'n hart nooit meer vrij!!
Oh, ik zou wel willen vluchten,
maar ontsnappen heeft geen zin.
Want uiteindelijk halen jullie me toch weer in.
Bind m'n handen langs mijn lichaam,
en dan nog hou ik jullie vast.
Doe een blinddoek voor m’n ogen,
en ik vind jullie op de tast.
Maak m'n beide oren doof,
en ik zal horen wat een ieder van jullie zegt.
Ik ben de verliezer,
de verliezer,
Verliezer in een ongelijk gevecht.
Ik hou van jullie…