Lege stilte...

Het is niet de stilte van naderend noodweer,
donker en dreigend vol van gevaar.
Het is niet de stilte van rustige vrede,
eenheid en liefde dicht bij elkaar.
Wat blijft is een stilte... niet te verdringen,
zelfs niet door praten... lachen of zingen.
De stilte waarin je geen antwoord meer krijgt,
omdat op je vragen zelfs de hemel zwijgt...

Shine On

ik zag op een foto jullie mooie gezichten
dat was gisteren
weerspiegelend
een droom
die leeft in mijn herinnering
was het nog maar realiteit
want die ben ik kwijt

laat me terug gaan
naar toen
draag me weg
om jullie vast te houden
het over te doen

op vele dagen
staar ik
waar ik ook ben
schreeuw jullie namen

en hoop dat mijn gebed
jullie weer terugbrengt

Schijn verder, ook na vandaag

Blijf hopen en geloven...

Geen keuze lijkt de juiste,
ook dat is een keuze trouwens,
goed lijkt zo goed niet meer,
winnen en verliezen, hetzelfde.

Alles waar je over droomde,
alles waar je voor leefde,
het ging op in rook.

Elk pad heeft obstakels,
elke relatie heeft pieken en dalen,
elk leven heeft zwarte periodes.

Maar:

Na kale winterbomen.......de bebloesemde lenteplanten,
na natte koude regen.......de warmte van de gouden zonnestralen.

Elke roos heeft doornen,
maar als je hem voorzichtig aanpakt...
prik je jezelf niet,
en zie je alleen maar hoe mooi hij is...

Kijk nog 1 keer in m'n ogen...

Ik denk nog altijd aan die tijden
dat we zweefden van geluk.
Oh, ik weet nog goed wat wij toen zeiden
dit gaat echt nooit meer stuk.
De wereld was van ons, we konden alles aan
maar waarom is het dan toch voorbij gegaan.

Dus, kijk nog één keer in m'n ogen
en luister wat m'n hart jullie zegt.
Mijn liefde heeft jullie nooit bedrogen
dat wat ik voel is echt.
Jullie mogen 't nooit vergeten
Ik hou nog steeds van jullie.

Heeft het nog wel zin om te bidden en hopen
dat jullie eens weer door de deur naar binnen zullen lopen.
Hoe dan ook alles mag gaan..
Jullie blijven in mijn gedachten voortbestaan...

Ik hou van jullie...

Il Mio Cuore el il tuo per Sempre..

Jullie waren echt een positieve toevoeging in mijn leven,
jullie gaven mij een verrijking in mijn gevoel.
Toen jullie er waren voelde ik me goed,
en was ik me wel degelijk bewust van mijn bestaan.
Al gaf ik dat blijkbaar te weinig, en soms op een verkeerde manier aan.

En toch.!.!
Had 1 van jullie verdriet,
dan voelde ook ik de tranen.
Waren jullie een poosje niet bij mij in de buurt,
verlangde ik weer enorm naar jullie.
Keken mensen naar jullie,
dan voelde ook ik me trots.
Was 1 van jullie ziek,
dan voelde ik me ook rot.
Zaten jullie te lachen... dan voelde ik me ook blij.
Al deze gevoelens maakten jullie los bij mij.
En zag ik jullie spelen... dan voelde ik me fijn.
Lieve An-Mi-Li-Te-Wo, ik vond het een voorrecht om een medeopvoeder van jullie te zijn.
Van dat ik jullie heb mogen kennen heb ik geen moment spijt,
jullie namen staan in mijn hart gegrift.. en die raak ik gelukkig nooit meer kwijt..
Il Mio Cuore el il tuo per Sempre.. (voor altijd in mijn hart)

Vergeet

Vergeet...
de mooie en de nare woorden
die kwamen, maar niet hoorden
in de hitte van de strijd.

Vergeet...
de mooie dagen
die ik voor altijd bij mij zal dragen
uit een toch ook wel prachtige tijd.

Vergeet...
de minder leuke ogenblikken
als het gevoel je ging verstikken.

Maar vooral..
Vergeet... om te vergeten
dat we echt beter hadden kunnen weten
want wat ooit was.... is niet meer.

Live your Life...

You have to take the good with the bad,
smile with the sad.
Love what you do,
and remember what you had.
Always forgive... but never forget,
learn from your mistakes... which you might regret.
People change... and some things will go wrong,
but remember: life goes on.!.

Een dag met jou....

Soms droom ik weg van deze aarde,
een fantasiewereld binnen gaand.
Want niets heeft meer waarde,
dan liefde die je hart binnen gaat.

Een dag zou ik bij jou willen zijn.
Een dag gewoon alleen voor mij.
Even kunnen geloven en voelen,
met jou aan mijn zij.

Gewoon samen lopen langs het strand,
jij en ik... hand in hand.
Met alleen maar het water,
en pratend over later.

Niets meer dan alleen wij twee,
alles vergetend om ons heen.
In onze liefde versmolten,
wij twee zijn dan 1...

Even een moment

Even dacht ik aan toen.....

Even dacht ik weer aan jou.
Het is al weer een tijdje geleden,
we beloofden elkaar eeuwige trouw.
En zeiden “ik hou van jou”

Het waren toch ook mooie tijden,
vaak van een onbezorgd geluk.
Niet in de toekomst kijkend,
we maakten ons niet zo druk

Nog gelovend in het mooie,
samen met de Kids van een zorgeloos bestaan.
Van het huisje, boompje, beestje,
we zagen het in de sterren staan

Ik zie ons zo nog steeds lopen,
op het mooie Zeeuwse strand...
innig.. samen.. hand in hand.

En even moest ik daar aan denken.
In mijn ooghoek zit een traan.
Wat is er toen toch misgegaan?
Ja.. op deze dag.. jouw verjaardag.. dacht ik daar zo maar aan

Gefelicteerd met je verjaardag...

Fijne Valentijnsdag

Moest toch weer aan jullie denken, zo ook op deze Valentijnsdag
En ik kan het niet nalaten om te doen,
om jullie te laten weten,
dat mijn gevoelens nog net zo zijn als toen.

Het verleden is niet terug te draaien,
het vertrouwen is er bij jullie blijkbaar niet meer.
Dat het niet meer gaat is me duidelijk,
daar leg ik me dan maar bij neer.

Praten over dingen
is iets wat me steeds vaker wel goed lukt.
Dit gebrek aan communicatie
maakte naar mijn mening veel dingen stuk.

Vergeef me dat ik toch stiekem zal blijven dromen,
dat het ooit weer enigszins goed komt tussen jullie en mij.
Dat liefde veel kan overwinnen
en zaken wat rechter te zetten zijn.

De gevoelens voor jullie zijn nooit verdwenen,
die aantrekkingskracht is er nog steeds.
In jullie bijzijn kon ik bijna alles vergeten,
alsof er nooit iets aan de hand is geweest.

Vergis ik me dan echt zo, geen liefde meer te zien in jullie ogen,
en denken dat jullie nog steeds van me houden.
Dat jullie soms twijfelen en terug denken aan wat er is geweest
en heus ik weet het, het was niet altijd alleen maar een feest.

Nog nooit beheersten anderen zo mijn gedachten,
dat mijn gedrag soms die aan die van een pitbull grenst.
Ik ben bereid veel van mijn principes te vergeten,
omdat ik meer van jullie hou dan ik ooit heb gewenst.

Ik weet het, ik mag het misschien niet eens meer denken,
maar mijn gevoelens voor jullie zijn nog altijd echt, heel diep en intens.
Jullie blijven de Kids van mijn dromen,
en jullie zijn en blijven.. mijn grootste wens.

Voor de 5 Kids: Ik hou van jullie.. Happy Valentine's day..

Op naar betere tijden...

Het is soms moeilijk om te leven,
om je er helemaal voor te geven.
Maar ik heb zo mijn dromen,
al zullen die misschien niet allemaal uitkomen.
Toch zal ik van ieder moment moeten genieten, en daarvoor ook vechten,
achteraf zelfs van de slechte.
Alles gebeurt denk ik met een doel,
en dat geeft mij een goed gevoel.
Dus op weg naar betere tijden,
zal de toekomst mij van de onzekerheid en twijfel bevrijden.
Is die periode van twijfel eenmaal achter de rug,
dan wil ik alleen maar verder en naar bepaalde delen nooit meer terug.
De klok der tijd telt ook voor mij de dagen,
die langzamerhand het verleden doet vervagen.
De toekomst zal voor mij met mooie momenten komen,
als ik ze tot me neem, zal het gevoel van geluk weer met volle teugen binnen stromen.
De ongelukkigheid wordt langzaam maar zeker uit mijn lichaam gezogen,
het doet mij weer lachen en m'n tranen drogen.
Mijn gevoel voor het leven is anders dan het ooit geweest is,
het brengt veel wat ik graag hebben wil, zonder enige twijfel of gemis.
De zon gaat voorgoed ook voor mij schijnen,
regen en onweer zijn ook grotendeels uit m'n leven aan het verdwijnen.
Niet meer ongelukkig, en niet meer zo moe,
mede door de kracht van de liefde lacht het geluk me eindelijk weer toe.
Echter dit alles zijn geen dromen,
dit keer zal de toekomst ervoor zorgen dat liefde, passie en eeuwig geluk naar me toe zullen komen.

Eenzaam langs het strand

De wind waait de wolken woest uiteen.
Ik sta op het strand en ben alleen.
Het water komt op... ik loop erdoor,
en vraag me af waarom ik jullie verloor.

Ik kijk naar de lucht,
en denk aan hoe mooi alles had kunnen zijn met een diepe zucht.
We hadden nog zoveel toekomstdromen samen,
die nooit meer uit zullen komen,
en ik laat m'n tranen maar weer eens stromen.

De meeuwen... ze vliegen krijsend langs me heen, een hond komt op me af.. en drukt me opzij.
het is alsof ze allemaal zeggen willen alles is voorbij.

Verdwenen is al het mooie,
maar het ergste van alles is,
Mijn liefsten,
dat ik jullie zo enorm mis.

Dus loop ik eenzaam verder langs het strand,
en schrijf jullie namen in het natte zand.
De zee komt verder op.. en spoelt ze weg,
ik roep jullie namen ,maar er is niemand,
niemand die iets zegt!

En met de gedachte van "ooit zijn we weer samen" leef ik mijn leven verder.
Alleen loop ik door.. op dat, voor mij, nu o zo stille strand,
waar we eens samen liepen... hand in hand.
Gelukkig heb ik jullie leren kennen, en in mijn hart kunnen schrijven,
en daar zullen jullie dan ook voor altijd blijven.

Onze reis

Het pad van onze liefde was moeilijk samen te begaan,
niemand wist hoe het allemaal zou gaan.
Bij vlakke delen was de liefde tussen ons heel erg fijn,
maar bij de hobbels die we hadden deden we elkaar ook veel pijn.
Die pijn was helaas op geen enkele manier meer te verzachten,
we moesten blijkbaar op betere tijden wachten.
En die zouden ook wel komen, dat heeft ons pad ons doen beloven,
zodat we beiden in een gelukkig leven konden geloven.
Het pad van de liefde was hard, en dat leek soms oneindig lang,
we waren dacht ik samen toch zo sterk en voor niemand bang?
Ik kan je kunt niets meer vragen en zal dus ook niets meer weten,
maar 1 ding is zeker.. de tocht met jullie was er 1 om nooit meer te vergeten.