Mijn gedachten laat ik regelmatig de vrije loop.
En in diezelfde gedachten komt naast de toekomst ook het verleden vaak een kijkje nemen.
Gedachten.. ja soms in behoorlijke extremen.
Met daarbij af en toe een sprankje hoop.
Het ene moment is het zo donker als de donkerste nacht,
het andere moment is het echt geluk, wat mij dan weer toelacht.
Ik weet wel.. het verleden is geweest en die is voorgoed voorbij.
Het waren tijden van geluk, en jammer genoeg ook van verdriet voor jullie en mij.
Te lang stilstaan bij het gemis is niet goed zegt men dan.
Maar wat weten anderen daar nou eigenlijk van?
Oké.. er zijn over en weer fouten gemaakt, en ook die gedachten zullen er altijd zijn.
Ik kan en wil daar niet voor weglopen, ook al doen die herinneringen vaak zo’n pijn.
Wetende dat ik degene die ik liefhad.. zo gekwetst heb met mijn woorden soms zo vol venijn.
Alles wat ik met jullie heb meegemaakt zal niemand mij meer af kunnen pakken.
Gebeurtenissen waarvan gelukkig sommige niet meer zijn uit te vlakken.
Wat ik vanuit mijn hart echt wens, en kijkend naar die tijd van “wij”,
is dat jullie toch ook terug kunnen kijken op fijne tijden samen met mij.
De vakanties, samen Kerst vieren, verjaardagen, en samen ook verdriet met elkaar delen
Nee, daar komt niemand aan, dat staat voor mij 100% vast, dat valt bij mij niet te stelen.
De toekomst in mijn gedachten is er dan ook een met ontelbare uitkomsten.
Zie ik het ene moment weer het ware geluk..
het volgende moment wil ik eigenlijk niet meer verder, en is m’n leven helemaal stuk.
De draad weer oppakken, dat is wat ik zal moeten doen.
Daarbij ook leren van mijn gemaakte fouten van toen.
En toch niet alleen van mijn fouten, maar ook zeker van die van een ander.
Want ik weet zeker dat ik niet de enige was die hier en daar een steek heeft laten vallen.
Al wordt dat jammer genoeg vaak wel zo gedacht,
en ook nog eens door mensen waar je het beslist niet van had verwacht.
Vooral doorgaan met eten en ademhalen zei mijn vader altijd.
Zijn wijze woorden herinner ik me nog heel goed van tijd tot tijd.
De beste weg om met problemen om te gaan is er dwars doorheen.
Niet weglopen voor dat wat jij ziet als probleem.
Het verleden is vastgelegd, het heden wordt beleefd, de toekomst is een vraag.
En wat die brengt?
Ik wil het gewoonweg niet weten..
Of toch wel?
