Het pad van onze liefde was moeilijk samen te begaan,
niemand wist hoe het allemaal zou gaan.
Bij vlakke delen was de liefde tussen ons heel erg fijn,
maar bij de hobbels die we hadden deden we elkaar ook veel pijn.
Die pijn was helaas op geen enkele manier meer te verzachten,
we moesten blijkbaar op betere tijden wachten.
En die zouden ook wel komen, dat heeft ons pad ons doen beloven,
zodat we beiden in een gelukkig leven konden geloven.
Het pad van de liefde was hard, en dat leek soms oneindig lang,
we waren dacht ik samen toch zo sterk en voor niemand bang?
Ik kan je kunt niets meer vragen en zal dus ook niets meer weten,
maar 1 ding is zeker.. de tocht met jullie was er 1 om nooit meer te vergeten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten